Subiektywny przewodnik po DMAICu – faza CONTROL

Przywołaj LICZBY, DANE, FAKTY – niech one „przemówią” pokazując wynik. Analiza PRZED i PO, najlepiej graficzna, odzwierciedla sukces wypracowany z zespołem.

Czy nie masz wrażenia, że jak wychodzisz z pracy ,to wszystko wraca do momentu „z przed zmiany”? Standaryzacja pomoże nam utrzymać proces w ryzach, pomoże zminimalizować zmienność (która będzie jednak zawsze obecna). Będziesz się wspomagał również narzędziami Poka-Yoke tak, byś mógł ew. odstępstwo od standardu wychwycić u źródła, a nie u Klienta.

O ile w C2 królowały narzędzia teraz czas na miękkie zarządzanie – wprowadzenie zmian bardzo często wiąże się z konfliktem, obawą przed nowym. To ten moment w projekcie kiedy musimy wdrożyć sposób utrzymania nowego standardu. Musimy mieć pewność, że będzie zrozumiany przez ludzi, zaakceptowany oraz przestrzegany, ale obecne będzie również narzędzie sprawdzające np. audyt.

Biznes czeka na wynik – pokaż go. Rozliczamy korzyści finansowe takie jak: przychody (np. zysk, marża), koszty (np. godziny pracy zespołu, konsultacje) oraz niefinansowe (wzrost kompetencji, zmiany kulturowe organizacji).

Wspominany już rachunek sumienia, ale również refleksja – czy rozwiązania z projektu możemy zaproponować w innych obszarach? Projekty mają to do siebie, że się kończą, a wypracowane działania pozostają w procesach. Zamykamy jeden rozdział w postaci projektu DMAIC, ale książka tytułem „Organizacja” nadal jest otwarta.

Podsumowując 23 kroki, które są wpisane w metodykę DMAIC, nie trudno zauważyć, że są one mapą wg. której lider (Black czy Green Belt) przemierza, aby rozwiązać istotny problem biznesowy. Wszystko dokoła – użyte narzędzia (a jest ich mnóstwo w 6S), zdobyte doświadczenie zespołu, przepracowane godziny, a może i certyfikacja po szkoleniu, to wartość dodana wypracowana podczas naszego projektu. Warto ten cykl zakończyć stwierdzeniem, jakie powiedział Jack Welch – ówczesny CEO GE” Six Sigma is the most important initiative GE has ever undertaken…”