Subiektywny przewodnik po DMAICu – faza DEFINE

Fazą DEFINE startujemy projekt, wielka niewiadoma, „diament do ociosania”. Wierzymy, że „Jest sposób na wszystko” tak i w przypadku problemów biznesowych. To są te przypadki, które ometkowaliśmy etykietą „nie da się”, „nie tacy już próbowali”. Zaczynamy:

Six Sigma ma być wsparciem dla biznesu, to nie są projekty dla certyfikacji, one mają przynieść realną korzyść dla zdefiniowanych procesów w przedsiębiorstwie. Analiza biznesowa pozwoli umiejscowić temat, określić czy użyjemy właściwej metodyki – może zamiast 6S wystarczy Kaizen bądź projekt poprowadzony wg. zasad Project Management. Bo sposób na wszystko nie zawsze oznacza projekt DMAIC.

Karta projektu – kolejny dokument ktoś powie. Tak jest to dokument, który zawieramy ze Sponsorem – tym, dla którego mamy rozwiązać problem. Definiuje ramy projektu – proces jakim będziemy się zajmować, czas jakim chcemy zrealizować projekt, kto będzie z nami współpracował. Tak aby za 4 miesiące podczas zamknięcia projektu uniknąć zdziwienia i pytania w stylu „a tego dlaczego nie zrobiliście?”.

Proste ćwiczenie z pytaniem „kiedy zaczyna się proces zmywania i kiedy kończy” – mamy tyle odpowiedzi ilu uczestników i wszystkie są poprawne. W naszym projekcie musimy jasno określić START i STOP procesu, granice, które wyznaczają obszar naszej działalności.

Ma być szybko, dobrze i tanio. Klient ma jasne wymagania i nie trudno się z nimi nie zgodzić jednak to zespół projektowy musi głos Klienta VoC przetłumaczyć na mierzalne wielkości – czas dostawy, czas realizacji, ilość braków. LICZBY DANE FAKTY – tym posługuje się lider projektu a nie miarami mało, trochę, wydaje mi się.

Obie strony (lider – sponsor) zgodziły się co do zakresu projektu. Formalizujemy nasz kontrakt a podpisana karta jest wizytówką. Nie bój się jej przywoływać jak za bardzo odpłyniemy od założeń.

Dobrze przepracowana faza DEFINE nie gwarantuje jeszcze sukcesu ale pozwala uwierzyć, że w sposobie na wszystko wybraliśmy dobre podejście do problemu.